Kotsmisselijk

Werken bij de politie, het leek zo mooi. Het werd zo mooi voorgespiegeld.
Tijdens de opleiding hebben ze de mond vol over verbinden en beschermen. Je leert eerste
hulp. Tijdens de opleiding ga je al de praktijk in.
Al die mooie woorden naar buiten toe. Volgens de politieacademie hebben we de beste
opleiding in Europa.
Ik begon dus vol goede moed en het eerste jaar na afronding van mijn opleiding leek het nog
mee te vallen, maar al snel zag ik het verschil in wat het korps naar buiten toe uit wil stralen
en hoe het er intern aan toe gaat.
Tijdens de opleiding zeggen ze dat we kritisch moeten kijken naar het eigen optreden. In de
praktijk komt daar dus niets van. Want de politie is onderdeel van het probleem wat er
steeds weer naar boven komt.
Ik begrijp echt niet dat jonge mannen, ja, het zijn vooral mannen, die geen enkele
agressiebeheersing hebben, als geslaagd van de opleiding komen. Dit zijn jongens die uit een
sociale context komen waar geweld heel gewoon is. Sportschooltypes die popelen om hun
vuisten en voeten te gebruiken. En daar krijgen ze vooral het laatste jaar ruim de kans voor,
zonder dat ze worden beperkt door de leidinggevenden. Dit zijn jongens die we normaal
gesproken aantreffen in potentieel gevaarlijke situaties op straat in achterstandswijken.
Jongens die uit zijn op escalatie, die de confrontatie met de politie zoeken. Dat soort jongens
komt van de opleiding af. Die sturen ze samen naar gespannen situaties toe waar gedeescaleerd moet worden en niet geëscaleerd.
Deze figuren nemen het niet zo nauw met ‘mijn en dijn’ en zien er niet tegenop middelen
achterover te drukken van jongens op straat. Ja, op straat. Ze fouilleren iemand en treffen
wiet aan of zwaarder spul en nemen dat in beslag. Vervolgens worden ze gewoon
weggestuurd. Die komen niet eens op het bureau. Er wordt geen mutatie van gemaakt dat er
iets is aangetroffen. Pure diefstal, crimineel gedrag.
En deze agenten worden als agent of ME-er ingezet op demonstraties. Waar mensen
demonstreren die elke dag ontmenselijkt worden door de leiding en collega’s onderling
omdat ze tegen de maatregelen protesteren.
In hun vrije tijd zijn ze te vinden in de sportschool en dat passen ze in de praktijk toe in hun
werk op straat met gevechtstechnieken die bedoeld zijn maximale schade toe te brengen.
Terwijl de technieken die je op de academie leert bedoeld zijn om minimale of geen schade
toe te brengen en zo je doel, bijvoorbeeld een aanhouding, te bereiken.
Je zou verwachten dat ze direct van straat worden gehaald wanneer ze iemand vierkant in
elkaar hebben geschopt of geslagen. Dat gebeurt dus niet, het zijn de helden van de dag.
En wanneer daar klachten over komen wordt er gezegd dat ze maar niet hadden moeten
gaan demonstreren.
De minachting. De stoer-doenerij. De verbale agressie naar burgers toe maar ook onderling.
Seksuele toespelingen naar arrestanten en vrouwelijke collega’s. Discriminatie.
Die gastjes zijn lopende tijdbommen die nu zonder daar verantwoordelijk te voor worden
gehouden hun agressie en sportschooltechnieken kunnen botvieren. Die gratis aan hun spul
komen om te snuiven omdat ze het jatten op straat of van arrestanten.
En ze kunnen zich zo mooi voordoen. Ja meneer en ja mevrouw. Op momenten dat het hun
goed uitkomt.
Natuurlijk lopen er ook veel goeie dienders rond, maar die zijn meestal van eerdere
lichtingen. Toen werd er nog echt geselecteerd. Die hebben goede bedoelingen en zijn nog
van de oude stempel. Maar die vloeien af, worden ontslagen en weggetreiterd.
We veramerikaniseren als korps. Straks vallen er doden. En dan zal je zien dat ze net als nu
elkaar de hand boven het hoofd houden en net zo makkelijk op ambtseed liegen.
Sterker nog, er vallen al doden. Of denkt u dat het altijd klopt wanneer je in de krant leest
dat een arrestant volkomen onverwacht dood is aangetroffen in zijn cel, of onwel werd en
overleed vlak na aanhouding? Gelooft u in zoveel toeval? Wanneer een gewone burger zegt
dat iemand zomaar overleed toen hij een potje met hem aan het matten was maakt hij geen
schijn van kans en wordt opgepakt. Bij een agent volgt er een onderzoek door de
rijksrecherche waarna ze negen van de tien keer vrijuit gaan.
Nu in deze coronacrisis is het volkomen uit de hand gelopen. Het geweld is om
strontmisselijk van te worden. En van mij als agent wordt verwacht dat ik eraan meedoe. Dat
doe ik dus niet. Maar ik sta er wel bij en kijk ernaar zonder iets te doen., daar kan ik niet mee
leven, dat rust ook op mijn geweten.
Daarom leg ik deze verklaring af, omdat het binnen het korps niet kan bovendien.
Januari 2021
Maart 2021
Ik geef toestemming om deze verklaring anoniem te publiceren op uw website, en de
beelden voor nu nog bij de notaris te houden.
*Deze verklaring is op schrift gesteld aan de hand van het mondelinge verhoor. Omdat
gebruik is gemaakt van transcriptiesoftware kan er sprake zijn van taal- en/of spellingfouten,
waarvoor onze excuses

LEES MEER VERHOREN VAN POLITIEAGENTEN

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Please reload

Even geduld...